ATELIERS

Lo projècte prenguèt sa sorga dins una d’aquelas tres problematicas.
Aviái ja un pauc de material per estampar dins ma classa : un pichòta premsa Freinet, doas cassas pichòtas, qualques compostaires : çò que caliá per metre en plaça l’estapariá dins mon organizacion de classa.
Pasmens, un jorn crompèri una cassa, plan polida, n’èri fòrça content. Arribat a l’escòla, me mainèri qu’aviái pas ges de compostaire per aquela cassa ! La deçaupuda foguèt granda...Impossible d’utilizar aquela novèla cassa.
Aquò virèt qualques jorns dins mon cap. Puèi pensèri a mon paire : aviá a l’ostal una estampadoira 3D, se ne servissiá per estampar d’objèctes divèrses pescats sus internet, e ne modelizava quelques unes abans de los estampar.
Se sèm doncas mes a paupejar dins de logicials de modelizacion 3D per fin de modelizar un compostaire en 3D, dins la mira de los estampar puèi.
La modelizacion del quadre, passat los primièrs paupejaments inevitables a la descubèrta d’un novèla aisina, anèt pron lèu.
Al cap de qualquas setmanas d’apprendissatges, estampèrem un primièr prototipe. La resulta foguèt prometosa : aquò podiá marchar.
Calguèt alara se virar cap a l’anatomia d’un caractèr per faire quicòm de mai seriós. L’alunhament entre las doas baras longitudinalas del compostaires son balhadas pel còs. Mas lo cós es pas una unitat metrica. Calguèt alara trapar la correspondéncia entre còs e unitat metrica per trapar lo bon alunhament.
Dins L’écrit et les normes typographiques, Serge Cormier, 2003, Université de Nates, Service de Reprographie de la Faculté des Sciences et des Techniques, trapèri un tablèu de correspondéncia còs-mm, mas trapèri tanben que lo còs es pas una mesura universala : existísson lo còs francés, lo còs anglés e lo còs metric. Calguèt alara determinar quin còs correspondia a ma cassa, et corregir lo tablèu que èra pas bon.
Capitèrem doncas de trapar l’alunhament necite al nòstre compostaire.

Mas una causa pausava encara problèma : cossí modelizar un pas de vis ? Aquò èra completament fòra las nòstras competéncias totas frèsca en modelizacion 3D.
Trapèrem alara una solucion : al luòc d’un pas de vis, modelizariám l’emprenta d’una escrova dins la paret intèrna de l’arrestador del compostaire, e un trauc dins sa paret extèrna per poder far passar una vis, que se vissariá dins l’escrova.
Los primièrs compostaires foguèron alara estampats e ensajats en classa.
Çò que ne resulta es un compostaire que los mainatges se ne servisson coma d’un compostaire “ancian”. Lo tot primièr caractèr de la linha es totjorn un pauc mai dura de metre, çò qu’èra pas lo cas sus un compostaire “ancian”. Pasmens, i aguèt ges de diferenciá visibla al moment de l’estampatge.
Passèri doncas a la modelizacion dels compostaires pels còs 12, 14, 16, 18, 20, 24 e 36.
Qualques ajustaments seràn benlèu necites per plan règlar l’espessor de las parèts dels compostaires, pasmens marchan ja plan tal coma son.
A l’ora d’ara, los modèls d’estampar dels compostaires pels còs 12, 14, 16, 18, 20, 24 e 36 son doncas a posita.